Zelf liep ik er ook tegenaan dat ik me tijdens het schilderen vaak afvroeg: is dit wel goed genoeg?
Dat kritische stemmetje stond eigenlijk altijd aan.
Tijdens de coronatijd begon ik steeds groter en vrijer te werken. Ik spijkerde zelfs een doek van tien meter in mijn garage zodat ik alle ruimte had om te experimenteren.
En juist toen ontdekte ik iets belangrijks.
Dat schilderen zoveel meer is dan alleen een mooi schilderij maken. Tijdens het schilderen vertraag je. Je komt meer uit je hoofd en weer dichter bij jezelf.
Een beetje zoals op vakantie. Dan duurt het vaak ook even voordat je echt ontspant en in de vakantiemodus komt.
En voor je het weet zitten we thuis weer in het doen, regelen en doorgaan.
Maar tijdens het schilderen ontstaat dat gevoel van rust vaak vanzelf weer.
En het is mijn missie geworden om dit door te geven aan zoveel mogelijk mensen. Omdat ik geloof dat we daar gelukkiger van worden.
